zacznamy zwiedzać :)

W związku z tym, że Lena już duża dziewczynka jest i dzielna, i silna, i odważna, Rodzice postanowili pierwszy raz wyjechać pod namioty :) Z ciocią Magdą i wujkiem Pawłem bawilismy się wyśmienicie.

Z większych podróży w życiu Lenki możemy wymienić na razie

1. Wyjazd w Bieszczady na narty z ciocią Anią i wujkiem Robertem - styczeń 2013

2. Wyjazd na majówkę do Wielkopolski do cioć, wujków i Kuzyna Antosia - maj 2013

i oczywiście - Pieniny, sierpień 2013 :)

Jako że Matka z Ojcem załapali bakcyla na górskie wędrówki (bo Dziecię nasze chętne jest do aktywności wszelakich), szykują nam się częstsze wypady. Może nie zawsze połączone z nocowaniem poza domem, ale trzeba poznawać okolicę :)

Wracając jednak do minionego wyjazdu (po którym Matce została kupa prania :P ), to trzeba stwierdzić, że pogoda nam się udała. Niedziela piękna, słoneczna. Tatusia i Wujka kusiły Trzy Korony, Matka nie miała zdania, bo totalnie nie zna się na górach (Mać potrafi co najwyżej okreslić trudnośc nadbałtyckich szlaków :P ), ale Ciocia przekonała wszystkich, że lepiej będzie pokazac Lence Wąwóz Homole. Szczególnie, że Robak Mały nigdy wczesniej po górkach nie biegał. W każdym razie po górkach takiego rozmiaru.

I co? I dała rade! co prawda przy schodzeniu był mały kryzys, ale w opelku czekała nagroda :)
Idąc do Wąwozu - trzeba było za Lenką dosłownie biec :) Skakała po kamieniach, moczyła rączki w górskim strumyku wołając "Mama, ale zimna boda (woda)". Z Wąwozu Homole szlak turystyczny biegnie na najwyższy szczyt w Pieninach - Wysoką. My jednak zostawiliśmy sobie zdobycie góry na później, jak Lenki nóżki jeszcze troche urosną i nabiorą więcej sił :)
Kilka fotek (tylko kilka, jak Mama dostanie zdjęcia od cioci Magdy, to dorzucimy coś jeszcze):

W drodze do Wąwozu:

 

A to już i sam Wąwóz :)

Lenka na szlaku - konkretnie na rozdrożu. Za nią skałki - po których dzielnie się wspinała. Na prawo - był szlak na Wysoką oraz pole namiotowe. Na lewo - do wyciągu krzesełkowego Homole (na pomysł Tatusia na przejażdżkę w dół i spowrotem w górę - Lena zdecydowanie i kategorycznie odmówiła) oraz na halę, na której? był plac zabaw :)

I jeszcze fotki ze skałek, bo Lenka nam nie odpuściła - trzeba było iść i pozwiedzać, powsipnać się trochę po kamieniach :)

No i oczywiście - konieczny punkt każdej wycieczki z dzieckiem - plac zabaw :) W Krościenku znaleźliśmy dwa. Całkiem spore, zadbane, ogrodzone. Lenę ciężko było z nich wyciągnąć :)

Na koniec dzisiejszego szybkiego "raportu" jeszcze widoki z pola namiotowego. Pole ustytuowane tuż przy samym Dunajcu. Woda płytka, ale Leny na szczęście do niej nie ciągnęło - zbyt zimna :)

I fotka z dzisiejszego poranka - 7 rano, całe pole pogrążone we śnie, a my z Leną już spacerowałyśmy :) Na hasło "Lenka, uśmiech", Dziecię zrobiło taką właśnie minę :)

Coś więcej postaram się napisać, jak już zdobędę resztę fotek :)

Przedszkole :)

Wszystko jest na dobrej drodze, żeby Lenka od września stała sie przedszkolakiem. Szczęściu należy jednak trochę pomóc. Lenuśkowe przedszkole rusza dopiero w tym roku. Aktualnie prowadzony jest nabór dzieci. Dla Wszystkich chętnych informacja poniżej :)

Serdecznie zapraszamy :)

z cylu rozmowy z Lenką

Środek nocy, a Lena budzi się na pogawędkę. Cuduje, kombinuje... aż w końcu pyta "Mama, a gdzie jest moje burczenie? chyba się zgubiło. Mój busk (brzuch) nie jest głodny, bo nie ma burczenia".

Druga, niezwykle ważna w ciągu nocy kwestia to? "Mama, a gdzie jest Słonko?" "Noc jest, Słonko śpi". Na co Lenusia mówi "Aha, Słonko jest męczące". w sensie, że zmęczone :) Bo Lena też jest męcząca a nie zmęczona przecież :)

Stwierdzić muszę obiektywnie, że Dziecię nawet z sensem w tej nocy się wypowiadało. Budując zdania, opowiadając... więcej niestety nie pamiętam, bo ja to tak tego... średnio świadoma byłam :P